[แฟนแอค] Joo Won at Mountia Fansign in Daegu by Zine Cos

Pic credit: jwon1015

สวัสดีค่ะ…นี่เป็นงานแฟนไซน์ครั้งแรกในชีวิตที่ไป แฟนแอคจึงอาจดูบิดเบี้ยวไปบ้าง ขออภัยล่วงหน้านะคะ part แรกกับ part สุดท้ายกดข้ามได้ค่ะ มีแต่น้ำ บอกเล่าอุปสรรคในการเดินทางไปกับความรู้สึกที่ต้องต่อสู้ในใจ

Part 1: การแบคแพคเกาหลีครั้งแรก 

เคยไปแต่กับทัวร์ เลยรู้สึกกังวลค่ะ แต่คิดว่าตัวเองน่าจะพอแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ เลย เอาล่ะ! ด้วยความที่เป็นทริปที่กระชั้น รู้สัปดาห์นี้ไปสัปดาห์หน้าจึงหาเพื่อนร่วมทริปยาก คุณแม่เลยมาเป็นเพื่อน ความพร้อมของการเตรียมตัวเลยได้เท่าที่ทัน ภาษาเกาหลีอ่านไม่ออกค่ะ พูดได้แค่ โอปป้า อาจุชชี่ อนนี่ ซารางแฮโย คัมซามิดา

การ speak english onlyในเกาที่ไม่ใช่ย่านนักท่องเที่ยว จึงเป็นอุปสรรคประมาณนึง จากโซล กว่าจะมาถึงแทกู ไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่จากที่พักในแทกูจะมาร้าน mountia นั้นยากสุดๆโลเคชั่นจากกูเกิ้ลแมพ ที่เสิร์ชมาจากบ้านและปริ้นมา แท็กซี่ไม่เข้าใจค่ะ พาไปส่งทิ้งไว้กลางทาง T-T

เนื่องจาก google map ใช้ไม่ได้ในเกา ต้องใช้ kakao map ซึ่งเป็น ภาษาเกาหลี เลยโหลดเดี๋ยวนั้น ให้เพื่อนพิมพ์โลเคชั่น mountia เป็นภาษาเกาหลีให้แล้วเสิร์ช จากตรงนั้นหาแท็กซี่ไม่มีเลยค่ะ เลยเดินเอา โชคดีที่ไม่ไกลมาก ประมาณครึ่งกิโล ตอนเจอร้านน้ำตาแทบไหล fansign ครั้งนี้ไม่กำหนด minimum price ของสินค้า ซื้อหลายชิ้นไป2คนเลยได้ ticket มาคนละใบกับคุณแม่ค่ะ ticket ที่ได้มาเป็น no.020 กับ 021

พนักงาน nice มากค่ะพอเค้ารู้ว่ามาจากไทย ก็บอกเค้าชอบประเทศไทย เรียก kakao taxi ให้ด้วย เลยให้ contactไป บอกว่าถ้ามาไทยจะพาเที่ยวตอบแทน ผูกมิตรในต่างแดน 555

กลับที่พักไป เตรียมตัวสำหรับวันรุ่งขึ้น…

Part2: 19/03/17 วัน Fansign 

ไปก่อนเวลา4ชม. เพราะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับงานเลยไปรอ มีเพื่อนฝากซื้อของ ได้ ticket มาอีกใบ ตอนนั่นในร้าน มีคนรอแค่คน2คน เครียดค่ะ เพราะไม่รู้เค้าแจก ticket ตามอะไร แต่เหมือนปึกตั๋วยังดูเหลือเยอะ รู้สึกว่ามันไกลเลยกลัวคนมาน้อย ให้มาเยอะๆแล้วแย่งกันดีกว่ามาน้อย เดี๋ยวจูวอนจะเสียใจ สวดภาวนาไป

พอนั่งสักพักคนเริ่มทยอยมาค่ะ เลยใจชื้น ประมาณเที่ยงเศษๆ คิมแจชอน (ผู้จัดการจูวอน) ก็มาถึง ดูแลความเรียบร้อย 

คิดได้ว่าอยากพูดประโยคนี้กับจูวอน your hard working is my inspiration เลยให้เพื่อนช่วยทำคำให้เป็นเกาค่ะ เลยได้ประโยคนี้มา 당신의 열심히 일하는 것이 영감입니다. พยายามท่องซ้ำๆในใจเหมือนเป็นบทสวดมนต์ คิดว่าต้องพูดกับจูวอนให้ได้ ตาม schedule จูวอนจะมาบ่าย2ครึ่งค่ะ พอบ่าย2เค้าก็ให้มาต่อแถวรอตาม ticket no. ได้ยืนติดคุณแม่เลย ไม่แน่ใจเวลาที่จูวอนมาถึงร้านแบบแน่นอนเพราะไร้สติมาก แต่คิดว่าตอนจูวอนมาถึงน่าจะประมาณบ่าย2ก่อนครึ่งเล็กน้อย ช่วงเวลาที่ยืนรอยาวนานเหมือนไปเยือนดาวอังคารค่ะ 555 ก็สวดไอ้คำที่จะพูดในใจคุมสติกันไป คือคิดว่าหัวใจเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดออกมาจริงจัง แรงกว่าสอบแลบกริ๊ง หรือตอนโดนอาจารย์เรียกถามอีก

แล้วจูวอนก็มาถึง สวมชุดแบบที่เห็นกันในภาพที่ออกมา สวมแจ็กเก็ต mountia สีผมใหม่ที่ตอนแรกเห็นในภาพรู้สึกว่าแดงไป แต่พอมาเห็นตัวจริงไม่แดงค่ะ เป็นน้ำตาลกำลังดี คือเลิฟลี่ คิ้วท์ คูล มากๆ

หน้าก็ยังเล็กเท่าฝ่ามือเหมือนเดิม ตอนมือกดถ่ายรูปถ่ายคลิปไป อาจดูมั่วๆบ้าง เนื่องจากจูวอนของพวกเรานั้นตัวจริงดูดีกว่าในภาพแบบ 88ล้านเท่า เพราะงั้นเลยตั้งใจเก็บภาพด้วยตาค่ะ แต่มือก็รัวถ่ายรูปไป จูวอนถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกับเป็นเจ้าของสโตร์ แล้วก็หันไปsign posterที่เคาน์เตอร์ ช่างภาพก็บันทึกภาพ มีแฟนบอกให้จูวอนทำมินิฮาร์ทให้ จูวอนก็ยิ้มแล้วชูมินิฮาร์ท~~ ตายกันไปค่ะ

แล้วก็มาในส่วนของfansignจริงๆ สังเกตได้ว่าทุกคนที่เดินเข้าไปแลดูเหมือนสติจะหลุดออกจากร่างไปกันทั้งนั้น หลายคนเอาของมามอบให้จูวอน จูวอนมองหน้า ยิ้ม รับไป sign แล้วก็จับมือค่ะ ผ่านไปประมาณสิบกว่าคนก็ถึงคิวตัวเองค่ะ ไม่รู้คนคิวเลขก่อนๆหายไปไหนเหมือนกัน เดินไปจุดที่stop รอคนก่อนหน้า แล้วก็เดินเข้าไป ยื่น ticket no.ให้ (อ้อลืมบอกไปว่าข้างหลังticketก็เขียนชื่อไปค่ะ) พอดีมีของขวัญมาให้จูวอนด้วย ก็เลยยื่นให้ บอกว่า this is for you. จูวอนก็ยิ้ม รับไป แล้วแจชอนที่รับของต่อจากมือจูวอนไปก็ยิ้มๆ

มีพี่แฟนคลับคนอื่นฝากของไปให้จูวอนด้วยเลยยื่นให้อีกทีแล้วบอกว่า and this is from my sister จูวอนก็ทวน your sister? ก็ตอบไปว่า เยสส! แล้วก็ถามชื่อ what’s your name? ก็บอกไปค่ะว่า Zine (ซาย) จูวอนก็ทวนอีกที ซ้าย? เยสๆ นั่นแหละ 555

จูวอนเซ็น มองหน้าแล้วก็จับมือ ตายไปค่ะ เดินออกมาแบบไร้สติ หลังจากนั้นก็เป็นคิวคุณแม่ค่ะ ตอนออกมาแม่เล่าว่า แม่บอกว่าให้เซ็นว่า zine’s mom จูวอนก็ชี้ออกมาข้างนอกประมาณว่าแม่คนเมื่อกี๊ใช่มั๊ย? งืออ!! น่ารัก

หลังจากนั้นก็เข้าไปต่อแถวอีกรอบค่ะ เอาsignให้พี่ที่ฝากซื้อของ แอบกลัวๆเหมือนกันเพราะรู้สึกแปลกๆที่เข้าไปสองรอบ พอถึงคิวอีกรอบก็เดินเข้าไป แล้วบอกจูวอนว่า this is for my friend จูวอนก็ทวนเหมือนเดิม your friend? มองหน้า ยิ้ม รับไป แล้วก็ sign พอเซ็นเสร็จเหลือบไปเห็นจูวอนใส่สายรัดข้อมือโตโตโระที่แฟนๆให้ที่มือซ้าย (พอดีเราใส่สายรัดข้อมือสิงโต ryan kakao มาเหมือนกัน) เลยชี้มาที่ข้อมือตัวเองแล้วถามว่า can i give this to you? จูวอนยื่นมือขวามาให้ใส่ให้ ใส่แล้วมันไม่ค่อยเข้าที่เพราะความต่างของขนาดข้อมือที่เราใส่เดิม กับข้อมือจูวอน จูวอนก็เลยเอามือมาปรับให้มันเข้าที่ ตายรอบ2ค่ะ ฟินมาก จูวอนน่ารักมาก เดินออกไปคิดว่าวิญญาณหลุดออกไป

เสร็จแล้วไปรอตึกข้างๆ ซักพัก รอจูวอนออกมา เพราะเห็นรถตู้สีดำมาจอดรอแล้ว

พอ signครบหมดจูวอนก็เดินมาทักทายแฟนๆข้างหน้าร้าน แล้วก็เดินออกประตูหลังมาขึ้นรถตู้สีดำที่จอดรอ ยิ้มแย้มโบกมือทักทายไปเล็กน้อยแล้วก็ขึ้นรถไป

ตื่นเต้นไร้สติมากค่ะ ประโยคที่ซ้อมมาไม่ได้พูดใดๆ

Part3: เป็นการ shared feeling เฉยๆ 

ตามจริงแล้วการมาเกาหลีครั้งนี้สิ่งเดียวที่ต้องต่อสู้คือความคาดหวังค่ะ เพราะไม่สามารถลางานหลายวันมาแทกูตั้งแต่วันที่สโตร์เปิดได้ ไม่รู้ว่าชะตาว่าจะได้เป็น1ใน120คนนั้นมั๊ย จะร้องไห้มั๊ยถ้าลางานข้ามน้ำข้ามทะเลมาแล้วได้แค่ยืนดูเฉยๆ ก็ได้แต่บอกตัวเองไปว่า whatever will be ,will be ภายใต้ conditions ที่มี พยายามเต็มที่แล้วถ้าไม่ได้อย่างมากแค่ร้องไห้เสียใจ เดี๋ยวก็หาย เป็น battleในใจค่ะ

แต่คิดว่าคงเสียใจมากกว่าถ้าไม่ไป fansignครั้งนี้ เพราะไม่รู้ว่าก่อนจูวอนเข้ากรมครั้งนี้จะเป็น fansign ครั้งสุดท้ายไหม เข้ากรม2ปี คิดว่านานค่ะ ไม่รู้ชีวิตเราจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง ในตอนที่ความรู้สึกนี้ยังสำคัญก็อยากจะทำให้ถึงที่สุด ได้ทำแล้วก็สบายใจค่ะ

เมื่อขึ้นชื่อว่าติ่งแล้ว สำหรับคนภายนอกอาจเป็น hobbyที่ดูไร้สาระ ด้วยบริบทของงานที่ทำ เลยคิดว่า “อืมมม เราทำสิ่งนี้ได้นะได้แต่ต้องไม่เสียงาน ถ้าจะให้ไม่มีใครว่าได้ดังนั้นจงทำงานให้มากกว่าคนอื่น “ข้อดีสำหรับตัวเองก็คือทำงานหนักค่ะ ทั้งงานรองงานหลัก เมื่อทำงานรองหนักแล้วจงทำงานหลักให้หนักกว่า ไม่เอาเปรียบเพื่อนร่วมงาน ถ้าเราทำงานได้ full function การเป็นติ่งก็จะไม่เป็นปัญหาสำหรับอะไรทั้งนั้นค่ะ play hard then work harder แต่การที่จะmaintain สภาพจิตใจภายใต้งานหนักไม่พักเลยให้ปกติได้ ต้องมีที่ยึดเหนี่ยวค่ะ ซึ่งจูวอนคือสิ่งนั้น แล้วก็ต้องขอบคุณครอบครัวที่อนุญาตให้ทำงานหนักแบบแทบไม่เจอหน้ากันได้

สำหรับของขวัญที่ให้จูวอนนั้น หลายคนถามว่านี่เค้ารวยอยู่แล้วยังต้องซื้อของไปให้ด้วยหรอ ? มีคำพูดของจูวอนที่เคยอ่านมาใน บทสัมภาษณ์ ที่แปลมา จำแหล่งที่มาของบทความไม่ได้ เป็นคำพูดที่ว่า “I am busy, i am busy ,but i am fine ,luck’ll come to the home of those who smile”(“ผมงานยุ่งครับ ผมงานยุ่งเลย แต่ผมก็ยังสบาย โชคชะตาจะมาทักทาย ที่ใดก็ตามที่มีรอยยิ้ม”) ประโยคสั้นๆที่ แสดงให้เห็นมุมมองของคนพูด เป็นเหมือนsoul med.(สิ่งที่เยียวยาจิตใจ)ในการใช้ชีวิตของตัวเอง จูวอนให้อะไรบางอย่างกับเราเสมอ เมื่อได้มาก็เลยให้ไป take and give ค่ะ

ปล.4 วันนี้ลาไปด้วยความเต็มใจของหัวหน้านะคะ หัวหน้ารู้ว่าจูวอนคือแหล่งพลังงานที่สำคัญ

ขอบคุณที่ติดตามอ่านจนจบค่ะ…

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s